После финала

После финала

 

Заснул я под видео старых футбольных трансляций.

Франков сражения славные, победы коварных ахейцев.

 

Вдруг голубь влетел — и бился в стекло, хотел улететь.

А свет ему, твердый: — Это реальность и есть.

 

Центробежная сила, на взлет!

Сейчас все разнесет.

 

Внезапно пропал интерес к спортивным триумфам,

клубной торговле людьми и шумным трибунам.

 

Тогда я голубка пригнал к воротам света.

Теперь и сам готов к тому, чтоб выйти в свет

 

и там держать удар — я выдержу и торнадо,

спокойный, как бабочка на щеке у Рональдо.

 

Этот день нам Господом дан.

восхитительный, словно Зидан.

Po finale

 

Zasnąłem nad filmikami z dawnych turniejów.

Sławnymi bojami Franków, brzydkimi triumfami Achajów.

 

Gołąb wleciał o czwartej, walił od wewnątrz łbem

w szybę. Twarde światło dowodzi, co jest rzeczywiste.

 

Odśrodkowe wzloty, gdy chciał się wydostać

i kolory wschodu! Odzyskałem przyziemną postać.

 

Nagle nic nie znaczyły strzały z filmików,

klubowy handel ludźmi, zamieszki, okrzyki wikingów.

 

Nagoniłem gołębia ku bramce światła.

I byłem gotów stawić się na przyjęcie świata,

 

ciosu, spokojnie jak schron, albo

ćma na policzku boleściwego Ronaldo.

 

Oto jest dzień, który dał nam Pan.

Uderzająco piękny jak Zidane.