La belle époque, relaxing times
Я так долго жил неподалеку
(успели состариться сверстницы),
и только когда мне было уже за тридцать,
в одно неторговое воскресенье я впервые поехал в Аушвиц.
На работе потом пришлось соврать, что я пью.
«Из винограда с благородной плесенью,
рекомендую». К счастью, язык этот можно подделать.
Мне снились гиппогрифы с этикеток.
Тогда никто не понял, что я трезв.
Я жил в одной комнате
вместе с интернетом и китайскими стихами.
Если кто у меня ночевал, я потом удивлялся:
при свете дня — двуногий человек
одноголовый. В восьмом веке Ли Бай и Ду Фу
многое могли сказать об алкоголе.
Во время восстания Ань Лушаня
погибло пять процентов человечества.
Я узнал, что японский виски,
который Билл Мюррей рекламирует в «Трудностях перевода»
(«For relaxing times, make it Suntory time»),
действительно существует. Впрочем, это не имеет значения,
я все равно его не попробую. А может,
имеет, раз покупаю в подарок.
(«Пришлось» соврать? Знаю, так «все» говорят,
а я был как «все».)
Tyle czasu mieszkałem obok
(moje rówieśniczki bardzo się zestarzały)
i dopiero po trzydziestce, w niehandlową niedzielę,
pojechałem po raz pierwszy do Auschwitz.
W pracy musiałem kłamać, że piję.
«Z gron porażonych szlachetną pleśnią,
polecam». Na szczęście jest to język do podrobienia.
Śniły mi się wprawdzie hipogryfy z etykiet,
ale nikt nie odkrył, że jestem trzeźwy.
Mieszkałem w jednym pokoju
razem z internetem i chińskimi wierszami.
Jeśli ktoś u mnie nocował, dziwiłem się:
w świetle dnia był to dwunożny człowiek
o jednej głowie. W ósmym wieku Li Bai i Du Fu
mieli dużo do powiedzenia o alkoholu.
W tym czasie w rebelii An Lushana
zginęło pięć procent ludzkości.
Dowiedziałem się, że japońska whisky,
którą reklamuje Bill Murray w Lost in translation
(«For relaxing times, make it Suntory time»),
istnieje naprawdę. Zresztą wszystko jedno,
i tak jej nie spróbuję. A może nie
wszystko jedno, bo kupię na prezent.
(«Musiałem» kłamać? Wiem, «każdy» tak mówi:
lecz byłem jak «każdy»).
